logo joan glavimans parels

witte parels
Over parels



meisje met de parel

Johannes Vermeer
Meisje met de parel
c.1665-1667






tahiti parels

Tahiti ofwel ''Zwarte" parels






blacklipped oester

Pinctada margaritifera, de "blacklipped oyster"






de geboorte van een parel

De geboorte van een parel





diverse kleuren tahiti parels

Diverse kleuren Tahiti parels







diverse vormen parels
diverse vormen parels

Natuurlijke parels komen voor in allerlei vormen

De mens versiert zich al zo'n zesduizend jaar met parels. De grootsten der aarde hebben zich met parels getooid. Soms zijn de parels nog bekender dan degene die ze gedragen heeft. Parels werden en worden gezocht om hun schoonheid, luster, kleur en vorm. Er is een grote verscheidenheid in vorm en kleur. Parels groeien in een schelpdier. Soms in een slak, maar meestal in een twee-kleppig schelpdier dat de kunst verstaat om parelmoer te maken. Parelmoer bestaat uit plaatjes aragoniet (een calcium-carbonaat) die elkaar overlappen: zo ontstaat er een gladde laag waarmee het weekdier zich beschermt. Wanneer een microscopisch klein diertje of een voorwerp in de schelp dringt en irritatie veroorzaakt, vormt de mantel er een beschermende laag van parelmoer om. Het dier probeert zo'n indringer tegen de schaal te drukken en hem in te kapselen tegen de parelmoer van de schaal aan. Op die manier ontstaat een "blisterparel": een parel die op één plaats aan de schelp vastzit.

Meestal komt de indringer in de mantel zelf terecht. Dan wordt hij omgeven met organisch mantelmateriaal, conchioline waarin en waarop later de uiterst kleine aragonietplaatjes in laagjes worden afgezet. Het hoeft dan nog geen ronde parel te worden; vaak zijn parels wat afgeplat of meer peervormig, soms zijn ze heel onregelmatig van vorm. Naast natuurlijke parels zijn er ook gecultiveerde parels en imitatie parels.

Groei: 
De parel groeit zéér langzaam. De snelheid van groeien hangt af van de temperatuur van het zeewater en de soort pareloester. De pareloesters werken langzaam maar gestaag door. Ze zetten per dag twee tot zeven laagjes af die elk 0.0005 millimeter dik zijn, ofwel een halve micron. Het resultaat na één jaar is verschillend. In de koude Ago baai in Japan groeit de parel gemiddeld 0,15 millimeter, in het warme Kyushu is de groei het dubbele. In de warme Zuidzee komt zelfs wel een groei tot 3 millimeter per jaar voor .

Oorsprong:
Oorspronkelijk werden parels gevist in vele zeeën. In de Perzische Golf, de Stille Oceaan en de Golf van Mexico bijvoorbeeld. Veel leverde dat vissen niet op, bovendien is het gevaarlijk werk. De duiker moet lang onder water blijven om zijn werk te doen want oesters zitten erg vast en zijn moeilijk te openen. De parels die op deze manier gevonden worden zijn een bijzonderheid: het zijn "natuurlijke" parels. Natuurlijke parels zijn zeldzaam, dus kostbaar en meestal klein. De meeste zijn afkomstig uit de Perzische Golf, maar er zijn er ook gevonden in de Rode Zee en rond de Pareleilanden in de Stille Oceaan. Naast natuurlijke parels bestaan er ook gecultiveerde parels, dit zijn parels die gekweekt worden onder streng gecontroleerde omstandigheden. De overgrote meerderheid van de aangeboden parels is tegenwoordig gecultiveerd. De natuurlijke parel kan vrij gemakkelijk worden onderscheiden van de "gekweekte" parel bij doorlichting met röntgenstraling. Als een "gekweekte" parel wordt aangeboden moet hierbij duidelijk vermeld worden dat het geen natuurlijke parel betreft. Het is dus van groot belang dat men de verschillen tussen de parels onderling herkent. Dit wordt uitgelegd onder "herkenning van parels."

Kleur: 
Er zijn vele soorten pareloesters, daarom hebben parels verschillende kleuren. Een zeewater-oester, van het geslacht Pinctada,levert meestal een zachte tint: zilver, wit, rose of een bronsglans. Zwarte parels komen van de soort Pinctada margaritifera, de "blacklipped oyster".

Als een parel grijs of zwart is komt dat omdat de oester pigment aan zijn uitscheidings- producten heeft toegevoegd. Ze zijn dan ook zeldzaam - ware het niet dat men ook wel parels op kunstmatige wijze kleurt. Andere oestersoorten leveren andere kleuren: de "zeeoor" bijvoorbeeld levert groen en blauw.

Vorm: 
Natuurlijke parels komen voor in allerlei vormen. De onregelmatige noemt men "barok-parels". Parels gevormd in zoetwater zijn vaak barok. Parels afgeplat aan één kant zijn "boutons", en hele kleine parels heten "zaadparels". De boutons zijn zeer geschikt voor ringen, broches, spelden en sluitingen. Zaadparels zijn uitermate geschikt voor brede colliers. Het boren en rijgen van zaadparels is evenwel kostbaar.

Kwaliteitsbepaling: 
De kwaliteit van een parel hangt af van een aantal factoren: Hoe groter een parel des te duurder. De "grootte" van de parel wordt bepaald met de parelmaat of de weegschaal. De gewichtseenheid gebruikt bij het wegen van parels is de "grein"; een grein is 50 mg. Vervolgens is de vorm van belang, hoe ronder hoe beter. Op een afstand lijken veel parels perfect rond. Dichtbij ziet men toch wel kleine verschillen. Ook de "kleur" speelt een belangrijke rol: in verschillende landen kan de voorkeur voor een bepaalde kleur verschillend zijn. In het algemeen geeft men de voorkeur aan de kleur die het dichtst bij de (eigen) huidskleur komt.

De kwaliteit hangt ook af van de 'luster' of het 'oriënt'. Dit is de typische parelglans met een subtiel kleurenspel van de regenboogkleuren. De glans is afhankelijk van de temperatuur van het water waar de parels in gevormd zijn. In koud water zijn de laagjes vaster, dunner en fijnkorreliger. Als een pareloppervlak erg ruw is en vlekjes heeft, kan dit de kwaliteit, en dus de waarde, verlagen.

  Bron: Naturalis

Professor Bolklaan 4   3043 BD   Rotterdam - Overschie   Mob. 06 55 77 19 88
Uitsluitend op afspraak
www.joanparels.nl   info@joanparels.nl